Σε μια βουνοπλαγιά στην Τσαγκαράδα ξεφυτρώνει ένας ξενώνας σχεδόν κρυμμένος στα δέντρα
Της JAKOLINE VINKE*
Η Μαριάννα και ο Φιλάρετος Ψημμένος παραμένουν ερωτευμένοι με το Πήλιο από τη μέρα που ξάπλωσαν τους υπνόσακούς τους σε μια από τις παραλίες πριν 25 χρόνια. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, δεν μπορούσαν να σταματήσουν να ονειρεύονται πως θα ήταν να έχουν ένα σπίτι στο Πήλιο για να περνάνε εκεί τα Σαββατοκύριακα και τις διακοπές τους. Όταν τελικά αγόρασαν ένα παλιό σπίτι σε μια βουνοπλαγιά της Τσαγκαράδας, έγιναν οι περήφανοι ιδιοκτήτες μιας ολόκληρης συστάδας δένδρων διαφορετικών ειδών που τους έδιναν τους πιο εύχυμους καρπούς. Αλλά το ίδιο το σπίτι, το οποίο μόλις είχαν αγοράσει, ήταν ένα ερείπιο.
Είχαν απομείνει μερικοί αποσαθρωμένοι τοίχοι σε τόσο άθλια κατάσταση που δεν μπορούσε να πει κανείς πως θα έμοιαζε το σπίτι στην αρχική του κατάσταση. Το ζευγάρι θα μπορούσε να επιλέξει την εύκολη λύση και να χτίσει μια νέα κατασκευή στην ίδια θέση. Αντ’ αυτού, όμως, άρχισαν να αναζητούν φωτογραφίες της ορεινής Τσαγκαράδας, ελπίζοντας να εντοπίσουν μια στην οποία να φαίνεται το δικό τους σπίτι σε καλύτερες μέρες. Έπειτα από μακρά αναζήτηση, βρήκαν αυτό που έψαχναν σε ένα συλλέκτη στον Βόλο. Βασιζόμενοι στο νέο τους εύρημα, ξαναέχτισαν το σπίτι σύμφωνα με την αρχική του όψη. Όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες, το σπίτι βγήκε μεγαλύτερο από ότι χρειαζόντουσαν οι ίδιοι, γι’ αυτό και αποφάσισαν να το μετατρέψουν σε ξενώνα. Επένδυσαν πολύ μόχθο ώστε να το κάνουν ελκυστικό.
Η διαμονή
Δημιούργησαν πέντε δωμάτια (τα δυο από αυτά είναι σουίτες) μέσα στο ίδιο το σπίτι, καθώς και ένα μικρό διαμέρισμα με μια κρεβατοκάμαρα, με κουζίνα και όλα τα απαραίτητα, στο παράσπιτο. Τίποτα δεν έχει υπερβολική διακόσμηση, αλλά με τα ξύλινα δάπεδα, τους τοίχους βαμμένους σε παστέλ χρώματα και ωραία παραδοσιακά έπιπλα, όλα είναι ζεστά και θελκτικά. Έφτασα στον ξενώνα «Αμανίτα» ένα απρόσμενα ανεμοδαρμένο, κρύο και βροχερό βράδυ. Ήμουν ευτυχής να βρω το τζάκι να καίει και το Φιλάρετο να μου προσφέρει ένα φλιτζάνι τσάι. Το βλέμμα μου το τράβηξε αμέσως ένα καλάθι φρεσκοκομμένα άγρια μανιτάρια και μια στοίβα βιβλία πάνω στο θέμα. Ο Φιλάρετος έχει πάθος με τα άγρια μανιτάρια και στη διάρκεια της σεζόν (μέσα Σεπτεμβρίου – μέσα Νοεμβρίου, καθώς επίσης και στη διάρκεια του Ιουνίου) συνοδεύει τους επισκέπτες του σε πεζοπορίες τα Σαββατοκύριακα μέσα στο δάσος προς αναζήτηση μανιταριών. Γνωρίζει επακριβώς ποια από αυτά είναι προς βρώση και πράγματι τα προσφέρει ως μεζέ το βράδυ. Δεν λυπήθηκα και πολύ που παρά μια μέρα έχασα την ευκαιρία να τα δοκιμάσω – με φοβίζουν τα άγρια μανιτάρια. Αλλά απόλαυσα στο έπακρο το πρωινό το επόμενο πρωί, που αποτελείτο από μια ποικιλία τοπικών προϊόντων. Φέτες μαύρο σπιτικό ψωμί, θαυμάσιες μαρμελάδες, φτιαγμένες από φρούτα που μαζεύτηκαν στον κήπο, τοπικό μέλι, σπιτικές τυρόπιτες και φρεσκοκομμένα αχλάδια, που ήταν τόσο ζουμερά, που αναπλήρωσαν την έλλειψη φρεσκοστυμμένου χυμού από πορτοκάλι. Συμπλήρωσα τη διαμονή μου με έναν περίπατο στο δάσος και γέμισα τις τσέπες μου με κάστανα και καρύδια.
…………………………………………………………………………………………………………………………………….
Η κα Jacoline Vinke είναι συγγραφέας των βιβλίων “Great Small Hotels in Greece” και “Around Greece in 80 Stays”. Η ιστοσελίδα της www.smallhotelsingreece.com παρουσιάζει μικρά και ελκυστικά ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα.
